De werking van het brein

Tijdens mijn meditatie kwam ik tot een inzicht op een vraag die ik al een tijdje heb. Namelijk, hoe werkt het brein nou echt in verband met de informatie die in het brein binnenkomt. Ik werk deze vraag eerst nog wat verder uit zodat jij en ik het zelf nog beter begrijpen.

Ik heb een tijdje terug gewerkt aan een stuk over de werking van het brein in verband met gedrag en reacties. In dit stuk probeerde ik uit te leggen hoe wij omgaan met zintuiglijke informatie en hoe dit proces verloopt in het brein. Hierbij put ik informatie uit het 5g model en boeddhistische inzichten verkregen via twee 10 daagse vipassana retraites.

Het 5 g model

Het 5 g model werkt als volgt:
Gebeurtenis: er gebeurt iets wat jij waarneemt.
Gedachten: er komen gedachten over wat jij waarneemt.
Gevoel: de gedachten roepen gevoelens op.
Gedrag: hoe jij reageert aan de hand van jouw gedachten en emoties.
Gevolg: hoe jouw gedrag overkomt op een ander.

Voorbeeld:
Gebeurtenis: Over 2 dagen zal ik in een filmpje iets presenteren
Gedachten: Ik vind gefilmd worden eng.
Gevoel: Als ik aan filmen denk voel ik een knoop in mijn maag en krijg ik zweet handen
Gedrag: Ik stel het filmen steeds uit en als ik toch film bereid ik mij slecht voor.
Gevolg: Ik maak een filmpje die matig is waardoor ik gefilmd worden nog minder leuk vind.


Boeddischtische inzichten

De inzichten die ik via de vipassana retraite gekregen heb zijn als volgt. De techniek van vipassana is ontworpen om het onderbewustzijn te laten stoppen met constant op alles te reageren met verlangen of afkeer. Om dit voor elkaar te krijgen mediteer je tijdens de 10 daagse elke dag vele uren. Hierbij focus ik mij op de sensaties/gevoelens die er op en in mijn lichaam plaatsvinden via een bodyscan. Op het moment dat er een gevoel fijn of pijnlijk voelen dat kijk ik er alleen naar, ik voel dat gevoel helemaal en na een tijdje ga ik door naar een ander deel van mijn lichaam om daar te voelen.

Tijdens de retraite geven ze aan dat je direct met afkeer of verlangen reageert op de sensaties/gevoelens.
Voel ik pijn? Eerst is het waarnemen van de pijn daarna wil ik die pijn niet meer, ik krijg afkeer naar de pijn. Ook krijg ik verlangen naar de tijd dat ik geen pijn had, die tijd was zoooo fijn, ik wil weer terug naar geen pijn hebben. Terwijl ik de afkeer naar de pijn heb en verlangen om geen pijn te hebben ontstaat er lijden. De pijn voelen is niet het probleem maar ik laat mijzelf lijden door dat ik de pijn niet wil, hierdoor word de pijn veel erger dan die is. Ik wil iets wat er niet is en ik wil iets niet wat er wel is, dit zorgt voor al het lijden van de mens. Voor meer informatie kan je naar deze site.

Om mijn lijden te stoppen kan ik, via de vipassana meditatie, focussen op de pijn met een nieuwsgierige blik. De pijn die ik voel, bekijk ik als een dokter die meerder patiënten heeft. Ik ga bij elk bed (elke plek in mijn lichaam) langs en ik observeer de patiënt (de plek) goed en aandachtig, hoe voelt het? (het voelt kloppend en dof), kan je mij daar meer over vertellen? (dat doffe gevoel lijkt op een bepaalde plek wat scherper te zijn en het stroomt ergens anders heen). Ik als observerende dokter bedank de patiënt (het gevoel) en ga weer door naar de volgende patiënt die graag wat wil zeggen (onderdeel in mijn lichaam).

Elke patiënt (lichaamsdeel) krijgt dezelfde aandacht. Soms kan het zo zijn dat 1 patiënt heel hard schreeuwt en mij nu wil spreken (er is een pijnpunt die zeer pijnlijk is en bijna al mijn aandacht overneemt). Ook dan ben ik vriendelijk naar die patiënt (de pijnlijke plek), hij heeft gewoon heel veel last en wil daar wat mee doen, ik geef aan dat ik weer langskom als hij aan de beurt is en dan zal ik wat langer bij de patiënt (de plek) blijven. Alleen zijn er ook andere patiënten (plekken op mijn lichaam) die ook mijn aandacht nodig hebben. Op deze manier leer ik mijn onderbewustzijn om niet direct te reageren.


De combinatie van deze inzichten

Nu geloof ik dat beide net beschreven onderwerpen volledig met elkaar te maken hebben. Op het moment dat ik iets zie, hoor, ruik, voel of proef dan reageer ik hier met afkeer of verlangen op . Mijn afkeer of verlangen word vertaald naar een gedachten die ik als de waarheid beschouw, ik voel hier emoties bij en ik gedraag mij naar mijn gedachten en emoties.

Waar ik tegen aan liep is het kunnen uitleggen hoe ik direct ergens op reageer en daarop mijn gedachten formuleer. Mijn inzicht is dat het onderdeel in het brein dat reageert met vechten of vluchten, het reptielen brein, dit doet.

Hoe reageert het brein naar mijn idee

Ik denk dat het brein als eerste reageert met het reptielen brein. Deze bepaald dat een gebeurtenis goed of fout is aan de hand van voorgaande ervaringen of instinct (in geprogrammeerde voorgaande ervaringen) . Dit doet het reptielen brein altijd en constant om zo te kunnen reageren op mogelijke levens bedreigingen. Dit gaat razendsnel en direct, het reptielen brein reageert instinctief.

Hierna komt het emotionele brein (limbisch systeem), deze krijgt een signaal door van het reptielen brein die als waarheid word beschouwd en geeft hier de toepasselijke hormonen bij af. Ook dit gaat zeer snel en de reactie van het emotionele brein op het reptielen brein bepaald de gedachten die het mensen brein (de neocortex) dan formuleert.

Dit inzicht gaf mij veel duidelijkheid. Ik heb vaak last van het besef dat mijn gedachten al vooraf bepaald zijn. Ik ben youtube verslaafd en ik weet dat ik het niet moet kijken maar toch als ik op de site kom heb ik al verlangen en voel ik mij al fijner nog zonder dat ik een filmpje gekeken heb. Het reptielen brein ziet het kijken als goed en het emotionele brein geeft een zeer sterke hormonale reactie af waardoor het mensen brein in mij denkt: ik wil graag filmpjes kijken.

Hoe hiermee om te gaan?

Het is naar mijn idee al heel wat om te beseffen dat jou gedachten van te voren al bepaald zijn. Daarbij kan jij altijd de vraag stellen is het gene wat ik denk waar? Dit is zeker een uitdaging want vaak denken we dat onze gedachten de waarheid zijn. Toch moedig ik jou aan om je vragen te stellen bij wat je denkt, klopt dit?

Verder wil ik nog eens verder gaan op dit onderwerp en dan verder schrijven over de functie van de hersenstam, het lichaam en de reacties van het brein. Ik merk tijdens het schrijven dat ik nog steeds niet helemaal duidelijk kan formuleren hoe dit alles werkt. Ik merkte dat ik nog informatie mis in verband met het lichaam. Naar mijn mening heeft het lichaam ook een enorme functie in de reacties die wij ervaren op wat wij waarnemen. Hier kom ik dus nog eens op terug! Ook wil ik nog eens gaan kijken naar de communicatie tussen de verschillende breinen en wat dit inhoud.

Bedankt voor het lezen en laat mij weten wat jij hiervan vind, ik ben benieuwd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *