Genezend schrijven

Met de door corona veroorzaakte pandemie is er ruimte en beweging om grote stappen te maken in de economie en de samenleving. Het is raar dat ik deze twee begrippen uit elkaar zet. De samenleving bepaald de economie maar de economie richt zich liever op winst maken dan op waar het uit opgemaakt word, de samenleving.

Ik schrijf dit artikel omdat ik mij wat meer wil verdiepen in het onderwerp van de economie en de betekenis die ik hier aan geef, zodat ik wat duidelijker krijg hoe ik hier zelf naar kijk.


De economie staat op dit moment op een laag pitje in vergelijking tot 2 maanden terug. Vele mensen hebben gelukkig de mogelijkheid om thuis te werken waardoor het geen totale reset van het leven is. Maar vele branches kunnen niet open of moeten het doen met een andere of nieuwe manier van werken. Het vele thuis zitten geeft daarom veel mogelijkheid tot groei, of niet.

Waarom zich ik of niet? Wij leven op dit moment in een maatschappij waar alles zo makkelijk mogelijk gemaakt word. Direct plezier via internet (netflix, youtube of gamen), we kunnen iedereen altijd bereiken en eten hoeft bijna geen moeite meer te kosten. Alles is zo makkelijk dat nu ik in het weekend thuis zit, ik niks te doen heb en het nare is, ik wil mijzelf liever niet uitdagen want het is zo makkelijk om minder moeilijke dingen te doen.

Ik ervaar de gemakken zeer sterk. Vooral nu ik door heb wat deze gemakken met mij doen. Ik word lui, ik wil liever niets anders doen dan gemakkelijk leven en uitdaging is echt lastig. Terwijl constante kleine uitdagingen eigenlijk best gezond kunnen zijn. Alleen als ik dan met minder gemak genoeg wil doen voelt het als een soort modder poel waar ik door heen moet baggeren om te doen wat ik wil.

Maar wat dan ook nog het probleem is, het geeft mij weinig voldoening. Ik maak eten en ik eet het maar mijn zoektocht naar eten was 5 minuten fietsten naar de supermarkt en terug. De manier hoe mijn eten krijg is door te werken, geld te verdienen met dat werk en daarmee te kopen wat ik wil. Indirect ruil ik mijn tijd in voor een middel waarmee ik kan eten. Een prachtig systeem waardoor ik als lifecoach toch nog eten kan krijgen terwijl ik geen groente verbouw.

Geweldig want hierdoor kan ik mijn droom baan achterna gaan. Nadeel als ik echt voldoening en uitdaging te halen uit mijn werk dan moet dit (naar mijn standaard) belonend zijn. Het is niet zo dat als ik mijn werk goed doe dat ik dan een tas met geweldig lekkere perziken heb of een konijn.

Ik vergelijk mijn levenswijze nu met die van een jager/verzamelaar. Als je daar goed werkte dan had je eten (als alles goed uit kwam) en deed je dat niet dan had je honger.

(Tussendoor heb ik zin gekregen in warme chocolade melk gekregen en binnen 5 minuten heb ik een heerlijke stomende mok met chocomel.)

Nu als ik honger heb loop ik naar de koelkast waar ik kant en klare producten heb of ik kan mijn vers bewaarde smaaksensaties pakken en ergens op smeren. Ik heb een mond orgasme binnen handbereik. Als ik nu iets wil hebben om te smullen dan kan ik de perfecte combinatie van zoet, zout, zuur enzovoort. Vele soorten eten zijn zo gemaakt om mijn smaakpapillen maximaal te prikkelen.

Zo ook internet, ik heb hier al eerder over geschreven maar toch wil ik hier weer tijd aan besteden. Internet brengt mij met 1 klik op de knop bij de perfecte beleving gevormd naar mijn wens. Ben ik niet tevreden dan is er vast wel iets wat ik leuker vind en er is een grote kans dat de site dit zelf aanbied. De gemak waarin ik aan mijn plezieren kom vind ik gevaarlijk. Als kind moest ik mijzelf vermaken met lego en mijn fantasie of buitenspelen met vriendjes en dan maar hopen dat iets leuk is. Nu kan ik met gemak een kluizenaar zijn en toch nog gelukkig zijn. Geweldig eten eten, de meeste geweldige manieren van vermaak ervaren zonder uit mijn bed te komen.

Dit laatste, niet meer uit mijn bed hoeven komen om iets te ervaren deed mij denken aan de matrix. Als je deze film niet kent, het is echt een aanrader. Hierin word de hoofdpersoon uiteindelijk wakker uit de matrix (zie plaatje). Hier worden mensen in een constante droomstaat gehouden terwijl machines de mensen als een biologische batterij gebruiken zodat zij aan hun energie behoefte kunnen voldoen.

Het moment dat Neo wakker word en ziet waar hij zijn leven lang geweest is.

Of de disney film wallee waarin een robot die de aarde schoon moet maken na een tijdje op een ruimte schip komt. Hier wonen al generaties mensen die van alle gemakken voorzien zijn. Zo verbonden via socialmedia en voorzien van alle gemakken dat ze niet eens beseffen dat er ook iets anders is dan het beeldscherm voor hun neus.

Wallee (de robot in het midden) word niet eens opgemerkt door de personen in de zwevende stoelen.

Nu zijn dit allemaal voorbeelden uit films, science fiction of een sprookje. Wij als mensheid hoeven niet zo te eindigen, we hebben gelukkig een keuze. Maar toch, zoals ik zelf merk hoe erg ik gedreven word door de gemakken in mijn leven. Zo zie ik het ook zo gebeuren dat er ooit nog een wereld komt zoals in de film ‘ready player one’. Hierin heeft de mensheid een online realiteit gemaakt waarin jij jouw gekste dromen kan beleven.

Het nadeel van onze gemakken voorzien te zijn is dat niks meer belonend is. Waarom kom je nog uit je bed als dat niet eens nodig is. Waarom zou je sporten en goed voor jezelf zorgen als het veer gemakkelijker en fijner is omdat niet te doen? Als sporten zo zwaar gaat lijken als het beklimmen van de mount everest en niks doen voelt als het winnen van de wereldbeker.

Ik kan ook goed begrijpen dat mensen in deze maatschappij depressief worden. Ik merk een enorm disconnect met de wereld terwijl de wereld nog nooit zo verbonden geweest is. De wereld is al een soort megamaatschappij waarin iedereen extreem gespecialiseerd is en we vangnet hebben die omhoog gehouden word door elkaar.

Zo word er nu ook reclame gemaakt om de kleine ondernemer te steunen. Koop bij uw ondernemer want door Corona kunnen ze niet meer rondkomen. Een reclame die ik ondersteun maar aardig lastig vind om uit te voeren.

Ook de supermarkten zijn zo gemaakt dat alles binnen handbereik is en makkelijk te krijgen. Het is nu ook een stap gemak opgeven om terug te gaan naar een manier van leven die meer voldoening geeft. De groenteboer verkoopt mij zijn groentes zodat ik kan eten en van dat geld kan hij weer iets leuks doen met zijn familie of wat anders kopen. Maar als ik boodschappen doe bij de supermarkt dan gaat dit naar een groot bedrijf die hard gewerkt heeft om zo groot te worden. Ik mis alleen de verbinding met de ander.

De lokale groente boer kan ik tenminste nog zien en ik krijg nog een fijne dag of een dankjewel van deze persoon. Ik heb geen verbinding met de eigenaar, directeur of ceo van de grote supermarkt keten of elke andere grote branch. Ik lever voor mijn gevoel in op verbinding met een ander persoon door te kiezen voor gemak. Ik verlies mijn menselijkheid door te kiezen voor gemak. Vaak als ik zelf lekker veel gemak gehad heb via youtube dan voel ik mij minder. Ik voel mij niet meer vol maar wat leeg.

En het lastige is, wil ik op een manier leven die mij meer menselijk laat voelen, dan moet ik moeite doen, dan moet ik leren en falen. Ik wil eigenlijk weer mijn eigen eten verbouwen. Het gevoel hebben dat mijn acties direct invloed hebben op wat ik doe. Zorg ik goed voor mijn planten, dan krijg ik lekkere groentes. Voor dit inzicht heb ik dit blog geschreven. Ik wil een keer een moestuin nemen of een als ik een eigen tuin heb werken via de gedachtengang van permacultuur. Hier groei je een divers aanbod aan groentes en kruiden in de tuin op een kleine oppervlakte.

Dit zal zwaar worden maar ik denk dat dit het waard is. Dat het belonend is als ik zelf gekweete groentes kan eten. Dit bericht voelt als een rommeltje waarin ik bij de kop niet wist dat er uberhaupt een staart was maar nu ik bij de staart ben ik wel veel geleerd heb.

Bedankt voor het lezen, ik hoop dat jij er wat aan had. Ik heb er zelf enorm veel aan gehad door het inzicht wat ik gekregen heb, ‘ik voel mij minder menselijk als ik gebruik maak van de grootste gemakken (youtube, supermarkten, voor verpakt eten) waarbij er geen connectie meer is met een ander persoon. Om het probleem van de supermarkt op te lossen kan ik bij de lokale groenteboer, op de markt boodschappen doen of mijn eigen groentes verbouwen. Om het probleem van youtube op te lossen moet ik toch echt geen youtube meer kijken en andere manieren vinden om mijn leven te leiden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *